Biznesmenów

Projekt Zero: Kto tworzy oryginalne wyroby porcelanowe w Jekaterynburgu

Pięć lat temu projektantka wnętrz Julia Plekhanova nie mogła wymyślić prezentu dla przyjaciółki o bardzo specyficznym guście i postanowiła narysować swojego psa na talerzu. Kupując farby dla dzieci do naczyń w sklepie ze sztuką, zaczęła malować. Po kilku kolejnych filiżankach i talerzach chciała sama przygotować naczynia do malowania. W uralskim centrum rzemiosła ludowego znalazła kursy mistrzowskie w modelarstwie z czerwonej gliny. Po pewnym czasie Julia odbyła kurs ceramiki w Czechach, a kiedy dowiedziała się, że zamiast gliny przez cały tydzień będzie zajmować się odlewaniem z porcelany, była zdenerwowana. Cały proces wydawał jej się bardzo nudny: trzeba było wypełnić formularz poślizgiem - porcelana w płynnej formie - i odczekać dwadzieścia minut, aż ustąpi.

Kiedy Julia wyjęła swój pierwszy porcelanowy talerz z piekarnika, gęsia skórka popłynęła po jej ciele: materiał był tak królewski i elegancki, że nie mogła uwierzyć, że sama go wyprodukowała. Potem już nie chciała wracać do gliny, ale w Jekaterynburgu trudno było ją znaleźć. Ponadto do wypalenia porcelany potrzebny był piekarnik wysokiego stopnia, więc niemożliwe było stworzenie takich potraw w domu. Ale Julia postanowiła się nie poddawać i po kilku latach stworzyła jedyną ręcznie robioną markę porcelany na Uralu - Project Zero.

O produkcji

Robię naczynia w moim małym warsztacie. Slip - miękka porcelanowa masa, składająca się z kaolinu, kwarcu i skalenia, zamawiam gotowe w sklepach w Moskwie. Istnieje kilka form gipsu, w których wypełniam poślizg - gips szybko wchłania wilgoć, a po 3-5 minutach jednolita warstwa gliny osiada na wewnętrznych powierzchniach formy, która tworzy ściany przyszłego produktu. Im dłuższy jest kształt poślizgu, tym grubsze są ściany. Pierwsze wypalenie - odzysk - odbywa się zwykle w niskiej temperaturze, około 900 stopni. Kolejne wypalanie - produkty już pokryte szkliwem - odbywa się w wyższej temperaturze, około 1260 stopni.

Porcelanę kostną pokrywam przezroczystą glazurą - płynne szkło o różnych zanieczyszczeniach. Z reguły moje produkty przypominają białe płótno z delikatnymi zdobieniami: porcelana kostna jest sama w sobie piękna, więc mała kropla koloru wygląda na nią bardziej imponująco niż jednolita kolorystyka. Na początku najbardziej podobało mi się połączenie bieli i niebieskiego, teraz przychodzę do sklepu ze sztuką i wybieram kolory na podstawie dostępnego asortymentu. Więc raz całkiem przypadkowo natknąłem się na czerwony i zacząłem z nim ciągle pracować - wszyscy mówią, że wygląda jak krew, ale dla mnie to dżem.

O kreatywności

Nie staram się, aby moje naczynia były idealne - kieruję się ideą niedoskonałej perfekcji. Mam ograniczone zasoby i formy, dlatego staram się wprowadzać kreatywność na różnych poziomach: zachowuję historię tworzenia rzeczy i nie rozmazuję szwów technicznych. Porcelana ma bardzo dobrą pamięć, więc jeśli niedokładnie usuniesz ją z formy, jej struktura się zmieni i nie będzie możliwe całkowite wyrównanie materiału. Porcelana kostna jest bardzo cienka, śnieżnobiała i przezroczysta, więc produkty często tracą kształt po wypaleniu. Materiał żyje własnym życiem: kiedy tworzysz rzemiosło, przez pierwsze trzy lata dyktuje ci, co robić, tylko słuchasz i uczysz się z niego. Dopiero po pewnym czasie możesz samodzielnie zrealizować swoje pierwotne plany.

Dostosowuję się do materiału i dekoruję moje produkty na podstawie tego, w jaki sposób doprowadziły i co można z nimi zrobić. Zdarza się, że po odpaleniu produktu wcale mi się nie podoba, ale potem dodam trochę szczegółów i staje się o wiele bardziej interesujący. Na przykład niedawno miałem rzucić jeden kubek, ale potem pięknie go oszkliłem, a ona stała się moją ulubioną. Dlatego ważne jest, aby regułą była realizacja każdego pomysłu. Nie lubię około siedemdziesięciu procent produktów po wypaleniu, ale w większości nadal pracuję i zmieniam je w coś ciekawego za pomocą akcentów kolorystycznych.

Moja praca to jeden wielki eksperyment. Czasami mogę wziąć produkt brudnymi rękami lub bezskutecznie machać pędzlem - kropla spada na kubek i okazuje się pięknie. Wiele pigmentów i szkliw przed wypaleniem wygląda zupełnie inaczej i nie zawsze można założyć, co ostatecznie się wydarzy. Kiedyś przypadkowo pomieszałem błękit z czernią i stworzyłem serię wazonów z awokado z pięknymi szaro-zielonymi plamami - nigdy bym nie doszedł do takiej kombinacji świadomie, ale wyszło bardzo fajnie.

O realizacji

Po raz pierwszy zacząłem sprzedawać moje produkty dwa lata temu na letnim festiwalu „Sandarina”. Wystawiałem za stoiskiem z moimi przyjaciółmi, którzy zajmują się cięciami z drewna i regularnie uczestniczą w takich wydarzeniach. Później dwukrotnie próbowałem wziąć udział w festiwalu, ale wszystko okazało się być przygotowane tylko na Blagomarket w tym roku. Byłoby dla mnie interesujące wejść na rynek moskiewski i wziąć udział w festiwalu Lambada Market, ale po Blagomarket zdałem sobie sprawę, że to nie był mój format. Ludzie przychodzą na rynki małych i niedrogich towarów, a moje produkty nie są zakupem impulsywnym, musisz je zobaczyć, pokochać i chcieć je kupić.

Półtora roku temu Natalia Bryantseva zaprosiła mnie na wystawę w swoim kąciku biżuterii Avgvst - teraz jest to główny punkt sprzedaży moich potraw. Największym problemem dla mnie było wówczas to, że nie wiedziałem, jaką cenę pobierać za moje produkty. Instagram stał się kolejną platformą sprzedaży moich potraw, ale dopiero niedawno wyrosłem do tego stopnia, że ​​stworzyłem osobne konto i ogólną wizję mojej marki.

Teraz moje dania są sprzedawane w cenach od tysiąca rubli do czterech. Jest drogi, ale ludzie przychodzą do mnie po coś więcej - do elementu wizualnego. Ci, którzy potrzebują tylko nowego kubka, nie kupią go ode mnie. Zachowuję się dość śmiało z cenami, ponieważ rozumiem, ile wysiłku i pracy wkładam w każdy produkt i nie chcę umniejszać swojej pracy. Patrzę na produkt i zastanawiam się, ile osobiście bym go kupił. Zdarza się, że dwie szklanki są wykonane w jednej technice, ale nie kupiłbym jednej za nic, a za drugą dałbym pieniądze.

Trudno mi powiedzieć, kto dokładnie kupuje moje dania. Teraz wszystko jest tak rozmyte, że ludzie mogą mieszkać w dziesięciu mieszkaniach z dziesięcioma osobami i nadal chodzić z dziesiątym iPhone'em. Wiek moich odbiorców jest duży. Mam dorosłego klienta, który ciągle coś ode mnie kupuje. Podoba mi się, że musi cieszyć oko, ponieważ w takich potrawach nie chodzi o finanse, ale o estetykę.

Zasadniczo nie robię naczyń na zamówienie. Czasami wysyłają mi zdjęcia kubków i proszą o narysowanie tego samego. Albo proszą o filiżankę, a potem mówią - i piszą na niej słowo „miłość”. Następnie wyjaśniam, że tego nie robię i przekierowuję do innych producentów, ponieważ nie jestem zainteresowany kopiowaniem kogoś.

Ręczna produkcja porcelany jest praktycznie nierozwinięta. W Jekaterynburgu nikt oprócz porcelany nie pracuje w tym formacie. W Moskwie lubię Agami Ceramics i Ksenia Shigaeva, ale pracują też na innym samolocie. Moje rzeczy są piękne, ale jak mówią, nie można ich nosić - lubię płaskie talerze do serwowania, które trudno nawet podnieść ze stołu, podczas gdy inni robią coś praktycznego.

O planach

Teraz staram się zaprzyjaźnić z firmą ceramiczną ELK Keramika, która produkuje dania dla restauracji. Zakłady przechodzą na naczynia rzemieślnicze, a rynek firm produkcyjnych jest bardzo wąski, więc jest taka potrzeba. To bardzo interesujące doświadczenie: jestem przyzwyczajony do robienia tego, co chcę, ale tutaj muszę porozmawiać z szefami kuchni i pomyśleć o tym, jak danie zmieści się na tym talerzu. Dla mnie jest to pewne wyzwanie - myślę, że białe dania są idealne, ale szefowie kuchni są przyzwyczajeni do bicia kolorów na podstawie tego, jak na przykład bagno łączy się z tłuczonym zielonym groszkiem.

Oprócz naczyń dla restauracji, w najbliższej przyszłości chcę rozpocząć produkcję porcelanowych abażurów do żyrandoli. Czasami w białym pokoju możesz powiesić fajną lampę i nic więcej nie robić, ale znalezienie takiej lampy jest dziś dość trudne, więc na tym rynku jest także nisza.

Obejrzyj wideo: Projekt Zero Update 10 z 12- 5 nowych kosmetyków do zużycia Aldona Anna (Październik 2019).

Popularne Wiadomości

Kategoria Biznesmenów, Następny Artykuł

6 niezwykłych Olivier
Przepisy szefa kuchni

6 niezwykłych Olivier

Ani jeden świąteczny stół nie jest kompletny bez głównej sałatki świątecznej Olivier. Zebraliśmy wybór sześciu niezwykłych przepisów na tradycyjną sałatkę, aby nieco urozmaicić klasyczne danie. Olivier z krabem i czerwonym kawiorem szefa kuchni restauracji Food Embassy Składniki: Kiszony ogórek - 20 g Świeży ogórek - 20 g Jajko kurze - ½ szt.
Czytaj Więcej
Makaron warzywny
Przepisy szefa kuchni

Makaron warzywny

Siergiej Besedin, szef kuchni kawiarni i sklepu Gorod-Sad, urodził się 20 czerwca 1986 r. W mieście Dmitrow w obwodzie moskiewskim. Unlearned w Dmitrov College z dyplomem z mechaniki samochodowej. Ponadto w 2004 roku ukończył kursy w Moskiewskim Kolegium Biznesu z dyplomem kulinarnej czwartej klasy, ale ostatecznie przeniósł się do Moskwy sześć lat temu.
Czytaj Więcej
W okolicy Burger Life
Przepisy szefa kuchni

W okolicy Burger Life

W ubiegłym tygodniu w restauracjach Burger Heroes pojawiło się nasze charakterystyczne życie wokół burgera, którego możesz spróbować do 6 grudnia. Mówimy ci, jak gotować w domu. Burger Life around Burger Heroes przepis szefa kuchni Piotr Rabchevsky Nadzienie grzybowe Składniki Gotowane borowiki - 700 g Rafinowana czerwona cebula - 200 g Olej roślinny - 50 g Śmietanka 22% zawartości tłuszczu - 300 g Świeży rafinowany czosnek - 4 g Sól - 3 g Czarna mielona pieprz - 1 g Przygotowanie Grzyby Porcini oczyścić z piasku, spłukać i gotować w osolonej wodzie przez 30-40 minut, usuwając pianę.
Czytaj Więcej
 Trzy przepisy na chude owsianki
Przepisy szefa kuchni

Trzy przepisy na chude owsianki

Najczęściej przyzwyczajamy się do jedzenia owsianki rano, ale w rzeczywistości może to być pełne i ciekawe danie główne na lunch i kolację. Poprosiliśmy szefów kuchni moskiewskich restauracji o podzielenie się z nami przepisami na różne chude kaszki, z którymi możesz zacząć eksperymentować ze zbożami. Owsianka z soczewicą z warzywami na parze szefa kuchni restauracji Ruski Alexander Volkov-Miedwiediew Składniki na 4 porcje: Soczewica sucha - 250 g Marchew - 70 g Cebula - 70 g Łodyga selera - 70 g Suszone pomidory - 100 g Rukola - 10 g Śmietana: Korzeń selera - 50 g Ziemniaki - 50 g Cebula - 50 g Marchewka - 50 g Bulion warzywny - 100 g Sposób przygotowania: Soczewica jest prawie gotowana do zagotowania w bulionie warzywnym.
Czytaj Więcej